<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><rss version="2.0"><channel><title>Starcq.blog</title><link>http://starcq.nl/</link><description>blog van uit de woningmarkt</description><language>nl-nl</language><copyright>Starcq.nl</copyright><lastBuildDate>Wed, 10 Mar 2010 12:52:32 +0100</lastBuildDate><webMaster>webmaster@starcq.nl</webMaster><item><title>Allemaal aanbiedingen</title><link>http://starcq.nl/blog/allemaal-aanbiedingen</link><description>Na het tekenen van de koopakte van onze woning aan de Jan Willem Frisostraat 14a begon het pas echt. Wat een geregel! Er moest een bouwrapport komen. En een taxatierapport, want anders gaat financiering met de Nationale Hypotheek Garantie niet door. Belangrijkste vraag  na de vraag waarneer we de sleutel krijgen  was welke hypotheekvorm we zouden nemen. Denk je aan een hypotheek en aan advies, dan kom je al snel bij De Hypotheker. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Daar zaten we dan op een doordeweekse avond. De Hypotheker in Hillegersberg had plek voor mijn vriendin en ik. De beste man schotelde en berekende dat het een lieve lust was. Na afloop duizelde het ons een beetje. We doken het café in. Even een biertje happen en bepraten wie welk belang in wat ook alweer heeft. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Een dag later zaten we bij onze huisbankier. Weer kwam er een lading financiële cijfers over ons heen. Het werd ons steeds duidelijker. De financiering voor onze nieuwe woning komt zeker voor elkaar. De precieze invulling zal eind deze week geschieden. De makelaar stond af en toe ook op de mail. Dan weer met een formaliteit die afgerond moest worden (het doorgeven van de naam van de notaris bijvoorbeeld), dan weer met een dienst waarvan we gebruik konden maken. Dat hadden we liever niet, we moesten al zo veel keuzes maken. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Een badkamer, om maar iets te noemen. En een keuken. In deze periode lees ik plotseling andere bladen, handig door mijn vriendin in de leesmand gegooid. Elle Wonen, 101 Woonideeën, VT Wonen, Lux Residence en allerlei folders en krantjes sla ik open. Mijn Voetbal International en Penthouse Magazine zijn in geen velden of wegen te vinden. En mijn laptopje staat netjes weggeborgen in de hoek. De hint is duidelijk: ik moet me op ons nieuwe huisje richten. In alle facetten. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Zo vond ik me op zaterdagochtend  gelukkig was de voetbal afgelast  terug op Alexandrium Woonmall in Rotterdam Alexander. In de folder van Bruynzeel Keukens hadden we een leuk model gezien. En ja, dan ga je kijken of de keuken in realiteit ook zo mooi is. De ontvangst was nogal vreemd. We zouden alleen worden geholpen als we echt een keuken kwamen kopen. Anders hadden de verkopers wel wat beters te doen. De intentie om te kopen hadden we zeker, maar  hallo- we zijn wel klanten. Die waren toch koning? Enfin. De gegevens en maten zijn doorgegeven. De offerte is in de maak. Maar of we daadwerkelijk deze keuken nemen, is nog maar de vraag. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;We zagen die zaterdagochtend ook nog een sterk afgeprijsde badkamer van Badkamer Compleet. Aanstaande vrijdag daar ook maar even langs wippen. Proberen nog wat van de prijs af te snoepen. Want net als op de woningmarkt heeft ook hier de klant het voor het zeggen. Met een beetje bravoure haal je heel wat van de verkoopprijzen af. Woninggerelateerde bedrijven; jullie zijn gewaarschuwd. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Trouwens, heeft er iemand nog een groot en authentiek bed in de aanbieding? &lt;BR&gt;</description><pubDate>Tue,  9 Feb 2010 14:38:12 +0100</pubDate><guid>http://starcq.nl/blog/allemaal-aanbiedingen</guid></item><item><title>Begin van het einde</title><link>http://starcq.nl/blog/begin-van-het-einde</link><description>En dan kan het plots snel gaan. Na onze 2e bezichtiging van de Jan Willem Frisostraat 14a besloten we een openingsbod op deze woning te doen. Wat hadden we ook te verliezen? Mijn vriendin en ik huren momenteel en zitten op geen enkele schopstoel. Keuze aan te koopstaande woningen hadden we ook genoeg. Lekker laag beginnen met bieden, was het advies. Maar weer niet zo laag dat je direct niet serieus werd genomen. Wat was slim? &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Ons openingsbod op deze woning, waarvan de verkoopprijs op 189.500 lag, was 156.500. Nu maar hopen dat makelaar Woonvisie en de verkopende partij niet direct afhaakten. Nee hoor. De prijs werd verlaagd naar 180.000. Over en weer werd weer onderhandeld. Totdat we in de 3e week van januari op een verschil van 5000 stonden. Wij zaten  nog niet aan ons plafond, al zeiden we natuurlijk van wel  op 170.000. De verkopende partij wilde niet lager dan 175.000, aldus de makelaar. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Toch zonde om door dit verschil de koop niet te laten doorgaan. Dat was ook een argument van onze zijde. Kom op makelaar en verkopende partij! De woningmarkt is gebaat bij transacties! En deze prijs vonden we, ook gezien de huidige woningmarkt, reëel. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Uiteraard deden de onderhandelingen ook tussen mijn vriendin en ikzelf veel stof op waaien. Moesten we ons neerleggen bij de 175.000 euro? Dit bedrag was eerst ons maximum. Maar toen we de vreselijke televisiebeelden van de ramp in Haïti zagen, dachten we bij ons zelf: wat zitten we nu toch te zeiken over dit probleem? We bedachten een constructie. Het verschil tussen vraag en aanbod was een luizige 5000. Wij wilden bovenop de koopsom van 170.000 een bedrag van 2.500 naar Giro 555 overmaken. Onder toeziend oog van de verkopende partij. Daarmee zou wat ons betreft de koop gesloten zijn. Verkopende partij zag hier echter niets in. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Slim om al deze verhandelingen hier publiekelijk te maken? Niet als we nog in onderhandeling zouden zitten. Maar, u voelt hem al aan komen, dat zitten we niet meer. De koopakte is inmiddels al getekend. Voor een koopsom van 172.500 k.k. is de Jan Willem Frisostraat 14a nu van ons. Over iets minder dan een half jaar krijgen we de sleutel. Mijn huizenjacht is dus voorbij. We hebben een nieuw stulpje!&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Maar wie denkt dat daarmee alles is afgelopen, heeft het mis. Na de koop begint het pas. Hypotheken, verzekeringen, de notaris, handtekeningen, offertes, keukens, laminaat, een bouwdepot, noem maar op. Mooie verhalen zijn daar over te schrijven. Ons huisje wordt helemaal het einde. Tot het zover is, moet er nog veel gedaan worden. Via deze blog houd ik u daarvan graag op de hoogte. &lt;BR&gt;</description><pubDate>Thu, 28 Jan 2010 13:54:13 +0100</pubDate><guid>http://starcq.nl/blog/begin-van-het-einde</guid></item><item><title>Rustig wikken en wegen</title><link>http://starcq.nl/blog/rustig-wikken-en-wegen</link><description>In mijn vorige blog schreef ik over onze bezichtigingen aan de Gladiolusstraat 28b en 6b in Rotterdam. Tot op heden hebben we voor beide woningen geen 2e bezichtiging aangevraagd. Na het neerzetten van de plussen en minnen kregen we toch geen geweldig gevoel. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Bij de Gladiolusstraat 28b waren onze persoonlijke plussen de open keuken, het toilet op de 2e verdieping, de ruime lichtinval en vooral voor mij: de inbouwafwasmachine. Afwassen, zucht. Deze plussen wogen niet op tegen de grote minnen: geen cv, niet overal dubbel glas, een te lage kamer op de 2e verdieping, de slechte staat van onderhoud van de houten vloer en ons vraagteken bij het onderhoud van de buitengevel. Door de sneeuw hebben we die niet echt kunnen bewonderen. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Dit rijtje communiceerde we ook naar de betreffende makelaar. Niet sterk in een onderhandelingspositie, denkt u? Mwoah, transparantie kan ook verhelderend werken. Ook makelaar Ruud Bakker kreeg onze plussen en vooral minnen van de Gladiolusstraat 6b te horen. De plussen: cv door heel de woning, bijna overal dubbel glas, een extra kamer op de 2e verdieping, genoeg lichtinval en een mooie tuin. De minnen: geen open keuken, verwaarloosde badkamer, de slechte staat van onderhoud van de buitengevel aan de achterkant, gebrekkig stucwerk en de grote boom die aan de voorzijde voor het raam staat. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Makelaar Mickey Starink van Woonvisie kreeg een ander verzoek van mijn vriendin en mij. We waren al eens bij de Jan Willemfrisostraat 14a geweest, of we daar een 2e bezichtiging mochten doen? Natuurlijk. Onze technische man Antoine, de zwager van mijn vriendin, ging met ons mee. Hij keek met een klussersoog naar deze woning. Na afloop was ie niet geheel ontevreden. Onder het genot van een biertje bespraken we de mogelijkheden. Al snel waren we het erover eens: de vraagprijs van 189.500 ligt veel te hoog. Het zijn andere tijden op de woningmarkt. De koper heeft het voor het zeggen, niet de verkoper. We vergeleken deze woning ook met soortgelijke huizen in de omgeving. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;En? Ja, we zijn met een openingsbod gekomen. De diepe tuin spreekt ons aan. Maar ook in dit huis moet nog veel geklust worden. Of we daar zin in hebben? Jawel hoor. Maar de tijd en het geld voor het klussen zien we graag terug in een dalende verkoopprijs. Momenteel lopen de onderhandelingen. Misschien stopt onze huizenjacht al wel volgende week. Blijf het volgen! &lt;BR&gt;</description><pubDate>Thu, 14 Jan 2010 12:18:37 +0100</pubDate><guid>http://starcq.nl/blog/rustig-wikken-en-wegen</guid></item><item><title>Bezichtiging in de sneeuw</title><link>http://starcq.nl/blog/bezichtiging-in-de-sneeuw</link><description>Het is een kopersmarkt. Ik heb er zelf vaak over geschreven. Woningkopers hebben het momenteel voor het zeggen op de woningmarkt. En laat ik met mijn vriendin nu koper zijn. Vol goede moed struinen we daarom de woningmarkt in Rotterdam af. Op zoek naar leuke starterswoningen. We huren nu een bovenwoning in de Insulindestraat, vlak onder de Gordelweg. Hoe onze persoonlijke situatie eruit ziet? Goed. Gezond. Sportief. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Anno nu is ons ideale kopersmoment. We hebben allebei een vast dienstverband, met daarnaast freelance-inkomsten. Geen kinderen, maar wel twee katten, Pierrot en Lotte genaamd. Onze woonwens: een leuke benedenwoning in een rustig buurtje, niet ver van het centrum van Rotterdam. Met een tuintje. Vinden de katten ook leuk. De Rabobank is op de hoogte van onze huizenjacht en berekende ons mogelijke budget. Vol goede moed togen we op pad. We lieten ons door de sneeuw niet uit het veld slaan. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Twee bezichtigingen op dezelfde vrijdagmiddag hadden we gepland. Wel zo efficiënt. En de makelaars? Die waren maar wat blij met echt geïnteresseerden. We pasten goed in hun agendas. De twee woningen in de Gladiolusstraat, vlakbij de Kleiweg in het Oude Kleiwegkwartier in Rotterdam Noord, konden we zo ook met elkaar vergelijken. Nu, daar gingen we. Om half twee verwachtte Mickey Starink van Woonvisie ons op nummer 28b. De vraagprijs ligt op 192.500. We besnuffelden de woning, zonder cv. De gaskachels ronkten. Buiten was het opgehouden met sneeuwen. &lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Een uur later was het de buurt aan Ruud Bakker van Bakker &amp;amp; Steffen NVM Makelaars en Taxateurs B.V. Aan hem de taak om ons warm te krijgen voor de hoekwoning op nummer 6b. Waren we op nummer 28b vergeten een blik vanuit de tuin naar de achtergevel te werpen, hier daalden we met gevaar voor eigen leven wel de besneeuwde trap af naar het tuintje. Glibberend en bibberend keken we omhoog. Een slechte staat van onderhoud, zagen we. Hoeveel blikken verf zouden we tegen de achtergevel en kozijnen aan moeten gooien? Deze woning stond dan wel voor 500 minder in de verkoop, maar een juichend ja-gevoel kregen we nog zeker niet.&lt;BR&gt;&lt;BR&gt;Hoe dit afloopt? Gaan we voor 6b of 28b? Of toch voor een hele andere woning? Want ja; er is genoeg aanbod. U leest het in de volgende blog die volgende week verschijnt.</description><pubDate>Thu,  7 Jan 2010 16:13:38 +0100</pubDate><guid>http://starcq.nl/blog/bezichtiging-in-de-sneeuw</guid></item></channel></rss>